Kind 11 tot 16 jaar

Wanneer je als jongere een verlies van dichtbij meemaakt verandert er nogal wat in je leven. Alles wat vanzelfsprekend was, is dat niet meer. Het vertrouwen in het leven kan beschadigd zijn.
Hierdoor kan je meer op je hoede zijn, bang zijn om meer te verliezen. Wanneer dit een lange tijd duurt kan je jezelf verliezen, en niet meer weten wie je werkelijk bent.

Juist in de pubertijd waarin je als jongere al zoveel veranderingen ondergaat is een verlies een groot probleem. De normale ontwikkeling van loskomen van je ouder(s) wordt verstoord. Je wilt niet anders zijn dan andere jouw omgeving en toch is er iets gebeurd waardoor je soms geen aansluiting hebt bij je leeftijdsgenoten. Op school kun je je prettig voelen omdat je dan niet met het verdriet geconfronteerd wordt, of je voelt je juist eenzaam.

Samen kijken we naar wat jou helpt in een moeilijke tijd, zodat je minder last hebt van die nare gevoelens of gedachten. We hoeven niet altijd te praten. We kunnen ook een spel spelen, wandelen, fysieke uitdagingen opzoeken, iets maken, muziek luisteren of iets anders wat bij jou past.

Onthoudt dat mijn coaching en begeleiding vertrouwelijk is. Alles wat we bespreken wordt nooit zonder jouw toestemming met andere besproken.

Alle signalen en gedragingen die hieronder genoemd worden zijn normale reacties. Hier hoef je je niet direct zorgen over te maken. Pas wanneer het langdurig aanhoudt en je ontwikkeling verstoord, is het raadzaam om hierin ondersteuning te zoeken. Wanneer je je geen raad weet met je rouw, kun je lichamelijke en psychische klachten krijgen (zonder een medische oorzaak). Het verdriet zit opgesloten in je lijf. Wat je soms ziet is dat jongeren hun problemen parkeren en pas op volwassen leeftijd hiernaar kunnen kijken.
Jongeren reageren verschillend op verlies en rouw. Soms is het niet duidelijk of het bij de leeftijd hoort of dat het reacties zijn van de verdrietige gebeurtenis zoals een overlijden, scheiding of ziekte.

De volgende reacties kunnen zich voordoen bij jongeren:

• Lichamelijke klachten: het lichaam verwoordt de gevoelens door buikpijn, misselijk of hoofdpijn, zonder dat er een medisch oorzaak voor te vinden is.
• Terugtrekken: ze kunnen zich onzeker voelen en vinden het soms moeilijk om een relatie aan te gaan.
• Wisselend gedrag: een jongere kan meestal niet lang achter elkaar rouwen. Daardoor zie je een afwisseling van normaal gedrag met ineens weer intens verdrietig kunnen zijn.
• Concentratiestoornissen: de jongere heeft geen ruimte voor de school/studie. Vaak zie je verminderde schoolprestaties. Het vervullen van opdrachten kan de grootste moeite kosten.
• Schuldgevoel: jongeren kunnen denken dat zij de schuld zijn van het overlijden/scheiding/ziekte, door dingen die ze wel of niet gedaan hebben. Ze kunnen zich afwijkend gedragen omdat ze denken dat ze straf verdienen.
• Explosieve emoties: de emoties van jongeren komen veel heftiger naar buiten dan bij volwassenen, zoals heftige angst, woedeaanval en intens verdriet. Soms is een jongere bang om deze emoties te uiten. Dan worden deze emoties in het lichaam opgesloten. Ook zie je wel eens dat er gezocht wordt naar verdoving, door drank of drugs om de pijn maar niet te voelen.
• Rol overname: jongeren kunnen zich verantwoordelijk gaan voelen binnen het gezin, het zorgen voor de ouder/broertje/zusje. Onbewust neemt een kind de ouder(s) in bescherming, omdat ze al zoveel verdriet hebben. Daarmee zetten ze hun gevoelens vaak opzij en stellen ze hun rouwreactie enigszins uit. Het uitgestelde rouwgedrag komt pas als er weer een basis van veiligheid binnen het gezin is.
• Angst voor de toekomst: de angst om meer mensen te verliezen is sterk aanwezig. Het aangaan van nieuwe relaties kan soms moeilijk verlopen.